දුහුවිලි බැඳුනු,
පොතක පිටු අතර,
තිබුනා ඔබ ලියූ,
ආදර වදන්........
හිතුනා වීසි කරන්න,
කෑලි කෑලි වලට ඉරල.......
මොකට අඬන්නද ? සිනාසෙන්නද ?
දිනෙයක පොළවේ ගැඹුරෙහි වැතිර,
දිරා යන බව දැන දැනත්.....
ඇට මස් ලේ වලින් හැදිච්ච මිනිස්සු අපි.....
ඇසුනා පිරිත් හඬක්....
පෙරලුනා ධම්මපදයේ පිටු ,
" තන්හාය ජායතී සෝකෝ " ...
....................................
"අනිත්යා"
...................
ඔබ කියාදුනි ජීවිතය....
No comments:
Post a Comment